Overdenkingen‎ > ‎

Overweging

Geplaatst 26 jan. 2015 04:10 door Website Manager
Handelingen 2:1-11  /  Johannes 20:19-23
Met de pinksterdienst zijn bovenstaande schriftlezingen gebruikt. De overweging van predikant Ds C. Bakker  gaat hierop verder

Laten we beginnen met het Evangelie. In Johannes lazen we over de verschijning van Jezus aan de tien discipelen. Ze zaten met z’n allen bij elkaar, achter gesloten deuren, want er waren voor deze leerlingen, deze apostelen, de laatste tijd aangrijpende en verbijsterende dingen gebeurd. Maar al zit je achter gesloten deuren, dat garandeert niet automatisch dat je daar dan rustig en veilig bent. Ze waren doodsbenauwd voor de plaatselijke/Joodse bevolking en hun gezaghebbers. Ze hadden de ellende van Golgotha achter de rug: de kruisiging. De discipelen waren écht bang – ze stonden duizend angsten uit. Ze waren panisch.

Paniek en angst behoren tot de meest onaangename emoties die wij kennen. Ons leven zit vol met kleine angstgevoelens en ook vaak grotere fobieën, benauwdheid of zorg. We hebben er allemaal wel eens mee te maken.

Angst is funest. Het kan de ontwikkeling van kinderen nadelig beïnvloeden, het hindert jongeren voor wie het op allerlei gebied wel eens een struikelblok is, en ook ouderen worden dikwijls onzeker door bangheid en verontrusting. 

Angst is dreigend. Angst is wijd verspreid. Je vindt het eigenlijk overal. We zijn bang om onze ouders teleur te stellen. We zijn bang om voor examens te zakken. We zijn bang dat we in de steek worden gelaten. We zijn bang dat we onze baan kwijtraken. We zijn bang wat anderen van ons zullen denken of zeggen. 

Ons taalgebruik zit dan ook vol met woorden zoals bezorgdheid, stress, spanning of ongerustheid. Overigens is er niets mis mee om af en toe wat bezorgd of minder zeker van jezelf te zijn, maar het gevoel van angst of twijfel moet dan wél een gezonde reden hebben. 

Het is niet goed als we zo maar, zonder duidelijk aanwijsbaar bewijs of afweging, angst voelen opkomen die ons geluk ondermijnt – die een schaduw werpt op alles wat we doen – die onzekerheid en twijfel met zich meebrengt. We hebben een houvast nodig, en daar wil ik in deze overdenking naartoe werken!   

Voorlopig zaten dus de overgebleven volgelingen van Jezus achter gesloten deuren, bang en onzeker, in de vurige hoop dat niemand hun schuilplaats zou ontdekken. Ze schaamden zich en hadden zich – zo dachten ze – te schande gemaakt vanwege hun omgang met Jezus, die als een ordinaire misdadiger ter dood was gebracht. 

Bang dat zij hetzelfde lot zouden ondergaan als hun Meester, hielden ze nerveus hun oren gespitst op iedere mogelijke voetstap op de trap, zaten ze benauwd te wachten tot er misschien op de deur zou worden geklopt – tot ze vervolgens zonder verhoor zouden worden geëxecuteerd! 

En toen verscheen plotseling Jezus in hun midden. Hij maakte zich kenbaar door zijn handen en zijn zij te tonen, waar de verwondingen van zijn kruisiging zichtbaar waren. De stemming sloeg subiet om. De leerlingen waren blij hun Meester weer te zien. Bij herhaling zei Jezus tot hen: “Ik wens jullie vrede!” en daarna sprak hij de woorden die voor ons vandaag van zo groot belang zijn: “Ontvang de Heilige Geest.” 

“Ontvang de Heilige Geest!” Daar lazen we over in Handelingen. De Heilige Geest. De dag van het Pinksterfeest was aangebroken. Nú is het Pinksterfeest een Christelijke feestdag. Wat was het in de tijd van Jezus? Wat voor Joodse feestdag was het toen?

De fysieke verlossing uit de slavernij en de eenwording van het Joodse volk wordt herdacht tijdens hun Pésach – ons huidige Pasen. Zeven weken later wordt dan het Sjavoeoth gevierd – dat is dus qua tijd te vergelijken met de Pinksterviering in onze christelijke kerken. Pentecost. Vijftig dagen later ……..

Zoals we samen hebben gezongen in het laatste couplet van ons openingslied, wordt Sjawoeot ook wel het Feest van de Eerstelingen genoemd; en wel omdat het een oogstfeest is waarbij de eerste vruchten van de zeven landbouwproducten naar de Tempel werden gebracht: tarwe, gerst, druiven, vijgen, granaatappelen, olijven en dadels – als het goed is zijn ze dat alle zeven! 

Maar er is meer aan Sjavoeot dan alleen maar de oogst. Als geestelijk onderdeel van het feest staat n.l. ook centraal de herdenking van de Openbaring: God die zichzelf vertoont op de berg Sinaï, en de viering van het Verbond tussen God en Israël. 

Als u hier meer over wilt weten, dan kan ik u aanraden in het Oude Testament het boek Ruth na te lezen. Het is een charmant, kort en pastoraal verhaal, waarin staat beschreven hoe deze jonge weduwe, Ruth, afkomstig uit het nogal immorele volk van de Moabieten, niet alleen in Israël ging wónen. Zij trouwde bovendien met een prominente Hebreeër. En alsof dat nog niet genoeg was werd ze ook nog eens de overgrootmoeder van Koning David – dus een voorouder van Jezus!   

Hier zien we een illustratie van Gods immense en onfeilbare genade. Ruth had veel gedaan dat niet door de beugel kon. Bovendien was zij een vreemdeling. Maar toen zij zich oprecht tot God wendde, nam Hij haar genadevol aan, vergaf haar verleden en verwijderde de vloek die op haar hing. Niet alleen aanváárdde God haar, maar Hij schakelde haar ook in en gebruikte haar alsof ze altijd al een Israëlitische was geweest. Het was alsof haar verleden niet bestond. Enfin – leest u het nog maar eens na!

Destijds, 2000 jaar geleden – net als ook nog vandaag – vierden de Joden hun Sjavoeot dus op het moment waarop wij, met een wat andere betekenis, in onze Christelijke kerken Pinksteren herdenken. En, zoals we lazen, Sjavoeot bracht de discipelem in Jeruzalem samen.  

Toen kwam de uitstorting van de Heilige Geest zoals het in Handelingen staat beschreven. En die gebeurtenis maakte een eind aan de angst en paniek van de discipelen. 

We hoorden het: de komst van de Heilige Geest werd ervaren als een forse bries en vlammen. En dat transformeerde wat op dat moment niet meer was dan een stelletje bange onderduikers tot een waardevolle en eerbare groep die in verschillende talen het wonderbaarlijke werk van God ging verkondigen.


Die verkondiging ging niet zonder de nodige verrassingen. Verbaasd luisterde de op het marktplein aangestroomde menigte – verbaasd dat deze bedeesde, nogal bang uitgevallen volgelingen van Jezus, plotseling eloquent en krachtig hun boodschap begonnen te  verkondigen. Op die dag, zoals ik bij het begin van onze dienst al zei – op die dag begon de kerk daadwerkelijk met de verbreiding van het Christendom en met haar missie!

Pinksteren roept ons op om na te gaan hoe belangrijk de Heilige Geest in ons eigen leven is. Welke rol het speelt. 

We weten dat we de geest en een vitale inspiratie van God ontvangen als wij deelnemen aan de sacramenten, b.v. bij het Heilig Avondmaal. Maar het is belangrijk je te realiseren dat niet iedere activiteit en invloed van God zich alleen maar manifesteert bij zulke speciale gebeurtenissen. 

Onze God, onze Eeuwige, is evengoed een God voor het gewone dagelijkse als voor het bijzondere.

Het is trouwens niet per se noodzakelijk om naar een kerk te gaan of tussen andere gelovigen te zitten om de werking van Gods Heilige Geest ter plaatse te ervaren. 

God is net zo goed actief of aanwezig op onze werkplek of thuis in ons leven van alle dag. En ook hoeven we in dit verband niet altijd een directe lijn met God te voelen. We kunnen ook voor God als een doorschuifluik functioneren. Daarmee bedoel ik dat we zonder speciale bedoeling of opzet iets zeggen of doen dat voor een ander, die dat hoort of ziet, van doorslag-gevend belang blijkt te zijn. Een onbedoelde inspiratie? Ja, eigenlijk wel. Daarom vind ik het ook zo kenmerkend dat in het Engels of Frans gesproken wordt van Holy Spirit en Esprit Saint. Spirit en esprit: daar zit de stam van inspiratie in ……..

De Geest van de levende God werkt eigenlijk banaal, zonder ophef. Hulp bieden b.v. aan leden van de gemeente die om een of andere reden aan huis zijn gekluisterd. Aandacht besteden aan oudere buren. 

Ja iedere vriendendienst past daarin, hoe bescheiden het ook moge lijken te zijn. De Geest van God werkt als we trouw zijn in ons huwelijk; medelijden en troost bieden aan hen die rouwen; jongeren helpen als ze steun nodig hebben. U kunt er zelf talloze voorbeelden aan toevoegen. En als u goed rondkijkt en daarvoor open staat kunnen we God ook terugvinden in andere culturen – niet alleen maar in onze Christelijke samenleving.     

Samenvattend wil ik concluderen dat Pinksteren, Pentecost, niet alleen maar een mysterieus evenement is geweest dat 2000 jaar geleden heeft plaatsgevonden toen de kerk zoals we haar nu kennen haar oorspronkelijke oprichting begon.

Pinksteren is een zeer persóónlijk evenement dat ons oproept om naar voren te treden als getuigen. Getuigen voor God en voor zijn Zoon Jezus – voor wat hij voor ons heeft gedaan en nog steeds betekent. 

Het is belangrijk dat wij ons laten leiden op onze aardse reis. Wij zijn op weg. We zijn pelgrims, zoals we dat plegen uit te drukken. En op onze pelgrimstocht worden we geconfronteerd met struikelblokken en problemen, die de neiging hebben ons te laten verdwalen en de weg kwijt te raken als we de juiste leiding niet hebben – of niet bereid zijn die te volgen.  

Ik wens u kracht en inspiratie toe om Gods leiding te vragen en dan ook te accepteren. Dan is Pinksteren niet alleen maar een verjaardag van de kerk, maar ook het houvast waar alles om draait.  

Comments